vrijdag 30 december 2011

"bit.ly linkjes klikken is gevaarlijker..."

Do not press the red button

Door: Frank Mulder

Een van de reacties die wij via LinkedIn ontvingen op mijn blog "Rijd jij ook roekeloos over de elektronische snelweg?" was: "bit.ly linkjes klikken is gevaarlijker..."


Wat gevaarlijker is laat ik even in het midden, maar aan beide kleven gevaren. Het nadeel van verkorte links, zoals bit.ly is dat je niet weet waar de link uiteindelijk naar toe gaat. Is de tekst behorende bij de verkorte link interessant of uitdagend genoeg, dan zullen veel mensen er op klikken.

Ik moest bij het lezen van de opmerking gelijk denken aan een blog die ik op 17 juli 2010 geschreven heb. De blog beschrijft o.a. de iPad app “Do not press the red button” om aan te geven dat wanneer je mensen nieuwsgierig maakt, door bijvoorbeeld te zeggen dat iets niet mag, ze overal op klikken. Lees hier mijn blog van 17 juli 2010: Klik niet op... 


maandag 19 december 2011

Rijd jij ook roekeloos over de elektronische snelweg?

Websites openen via Google is gevaarlijk


Afgelopen week las ik op Nu.nl dat Facebook dit jaar Hyves heeft verdrongen als meest gezochte woord op Google. Dit is geen spectaculair nieuws. Wat mijn aandacht trok was het volgende citaat:

"Veel mensen gaan via Google naar een bepaalde website. Ze vinden het makkelijker en sneller om via de zoekmachine van Google op Facebook of Hyves te komen in plaats van het hele webadres in te typen".

Je vraagt je misschien af waarom dit zo belangrijk zou zijn, mede omdat dit een normale gang van zaken is om op internet te zoeken naar informatie. Dat klopt, echter is het zoeken via een zoekmachine naar bijvoorbeeld bank en social media sites een gevaarlijke manier om de betreffende site te openen.

Cybercriminelen maken zeer regelmatig gebruik van Black Hat SEO om de zoekresultaten van bijvoorbeeld Google te vervuilen. Eerst maar even de termen uitleggen:

  • ·      SEO (Search Engine Optimization) wordt gebruikt om website zo hoog mogelijk te laten verschijnen in de zoekresultaten van zoekmachines zoals Google en Bing. Veel gebruikers klikken klakkeloos op alle links die op de eerste pagina met zoekresultaten verschijnen. Dus is het interessant om ervoor te zorgen dat jouw website hier ook tussen staat.

  • ·      Men spreekt van Black Hat SEO wanneer ongeoorloofde middelen worden gebruikt websites zo hoog mogelijk in de zoekresultaten te laten verschijnen.

Afgelopen jaar is het al eerder gebeurd dat veel computers geïnfecteerd zijn met malware omdat de gebruikers op een malafide link klikten in de zoekresultaten van Google. Cybercriminelen waren er in geslaagd om hun website bij de eerste 3 zoekresultaten te laten verschijnen op het moment dat mensen zochten naar facebook.com in Google. Mensen typten (waarschijnlijk uit luiheid om de muis naar de adresbalk te bewegen) "facebook.com" in, in het zoek veld van Google en klikte vervolgens op een van de eerste resultaten die werden getoond. Wanneer men op de malafide link klikte was de kans groot dat de PC geïnfecteerd raakte. Deze infecties zijn dus eenvoudig te voorkomen door "facebook.com" in te typen in de adresbalk van je browser in plaats van in het zoek veld van je browser/zoek machine.

Type URL's van websites waar je moet aanmelden, en zeker de sites voor het online bankieren, ALTIJD zelf in, in de adresbalk van je browser. Zo maak je de kans dat je slachtoffer wordt van phishing of Black Hat SEO vele malen kleiner.


Je zoekmachine gebruiken om belangrijker websites te openen is als roekeloos rijden met de auto. Vaak gaat het goed, maar ook heel vaak loopt het fout af…

zondag 11 december 2011

Sorry, maar ik ken je niet...

Haal meer uit je LinkedIn-contacten

Door: Pieter Remers
LinkedIn is het grootste zakelijke sociale netwerk op het web. Toch maakt men er te weinig effectief gebruik van hebben we tijdens  workshops gemerkt. 
Als je cursisten vraagt op welke manier ze LinkedIn gebruiken, lijkt ’t vaak alsof je in een Albert Heijn-reclame zit voor voetbalplaatjes, “Scoor ze allemaal!”. Iedereen die men spreekt tijdens een netwerkborrel, seminar of zelfs lokale voetbalwedstrijd, wordt toegevoegd… "Kijk mij contacten hebben!" Wat is daar eigenlijk de toegevoegde waarde van? Als je die meneer of mevrouw over drie weken belt, want dat doe je nooit de dag erna, kent die persoon je dan nog wel en heb je er überhaupt wat aan? Was hij of zij ook alleen maar uit op het vullen van de online rollodex? Er zijn talloze voorbeelden, helaas ook uit eigen ervaring, die tonen dat die studiegenoot of zelfs goede vriend niets voor je “durft” te betekenen wanneer het op zaken aankomt, laat staan die grappenmaker in de voetbalkantine… 

Voor veel deelnemers gaat er een wereld open wanneer je aangeeft personen toe te voegen die je niet direct kent, maar wel in je netwerk zitten. De tweedegraadsconnecties. Maar die potentiele klant, zakenpartner of medewerker (lees mijn vorige blog) moet je dan wel op de juiste manier benaderen. Stuur geen standaard verzoek om met iemand in contact te komen, laat die persoon weten waarom je hem of haar graag aan je netwerk toevoegt. Geef bijvoorbeeld aan welke raakvlakken je ziet en via wie jullie met elkaar in connectie staan. Zelf krijg ik regelmatig verzoeken voor een connectie van onbekenden, maar dan zijn dat berichten met een standaard tekst zoals: “I'd like to add you to my professional network on LinkedIn.”. Waarom? Wie ben jij? En, Ken ik jou wel, weinig indruk gemaakt  in dat geval… Eens per week antwoord ik hier dan ook op met de vraag waar wij elkaar van kennen. Negen van de tien keer krijg ik daar geen antwoord op. Helaas, gemiste kans, ik voeg ze in ieder geval niet toe.
Zorg dus voor een persoonlijke boodschap. De kans dat de ontvanger je toevoegt wordt een stuk groter. Maar doe daar dan vervolgens ook iets mee en vul niet alleen je “voetbalplaatjesalbum”. Bel of mail die persoon, maak een afspraak, concretiseer! Dit is geen acquisitie meer, maar een “hot lead”.
Het is een kleine moeite met veel waarde. In een zin; “Beste Jan, je bent, net als ik, een connectie van Marie. Marie ken ik via een eerdere opdracht en zou graag met jou in contact komen. Misschien zijn er mogelijkheden tot samenwerking, Vriendelijke groet Klaas”. Met zo’n bericht wordt het veel aantrekkelijker om direct je aanvraag te accepteren. Je hebt laten zien dat je oprecht geïnteresseerd bent in deze persoon en dat je moeite hebt gedaan voor de uitnodiging.

Maar er zijn natuurlijk meer wegen die naar Rome leiden. Zo kan je natuurlijk ook eerst eens informeren bij jouw contact, in het geval van hierboven Marie, hoe goed zij die persoon kent. Misschien kan zij jou eens voorstellen aan haar contact, dit zou nog veel krachtiger zijn. Het hoeft natuurlijk ook niet altijd via LinkedIn te gaan, wanneer je een traditionele email stuurt of telefonisch contact op neemt wordt het nog persoonlijker.
Zullen we afspreken dat we voortaan dit soort uitnodigingen sturen? Op mijn beurt zal ik iedere onbekende die mij een standaard uitnodiging stuurt een link sturen naar deze blog.

Ik ben benieuwd naar jouw uitnodiging voor een connectie... Pieter op LinkedIn  

Happy connecting! 

donderdag 8 december 2011

Geven, geven, geven en misschien krijgen…


Sollicitatie Media


Na een vraag van een relatie ben ik mij eens gaan verdiepen in hoe “social” bedrijven zijn bij het online personeel werven. Maar natuurlijk vooral het gebruik van social media hierbij. Wat blijkt? Er valt veel te verbeteren!

Lange formulieren, tiental verplichte invulvelden (die informatie staat normaalgesproken gewoon in het CV) of zelfs eerst een profiel aanmaken voordat je mag solliciteren… Nadat ik dit een paar keer tegen kwam, vroeg ik mij af wat er eigenlijk met die informatie gebeurt. Hoe lang worden ze bijvoorbeeld bewaard? En hoe kan je die informatie weer laten verwijderen? Zeven op de tien bedrijven had nergens staan hoe ze omgaan met informatie die ze verkregen hebben via sollicitaties… Dit terzijde, maar een tip voor bedrijven; ZORG HIERVOOR!
Via social media kon ik van deze bedrijven niet veel meer vinden dan dat er op de website staat. Maar het kan erger, enkel een linkje naar een externe partij… Social media is er om mensen en bedrijven aan je te binden, potentiele werknemers komen naar jou en jij stuurt ze op jouw beurt weer weg? Je betaald een uitzendbureau voor werving en selectie, maar die werving heb jij nu toch al gedaan? Beetje omgekeerde wereld dacht ik zo. 

Facebook kan ingezet worden om een gesprek aan te gaan, zo betrek je volgers in de zoektocht. En LinkedIn, daar zitten je klanten, zij weten jou, en dus ook die “kanjer” die je zoekt, te vertellen wat voor een bedrijf je bent en waarom je er zou moeten solliciteren. Vraag aan je netwerk wat zij van de vacaturetekst vinden en of ze tips hebben de beschrijving wellicht aan te passen.

Zorg voor foto’s van medewerkers, niet alleen op de website maar ook op social media, dit verhoogt de aantrekkelijkheid van het bedrijf voor klanten, relaties en nieuwe collega’s. Natuurlijk kan je medewerkers niet verplichten die specifieke foto te gebruiken op Facebook of Hyves, maar wellicht wel voor LinkedIn. Een mooie zakelijke foto (met glimlach) voor de juiste uitstraling. Voor productfotografie huur je toch ook een professionele fotograaf in?
Werkgevers checken sollicitanten vaak op social media voordat ze uitgenodigd worden voor een gesprek. Weer zo reactief, laat die persoon jou vinden dat scheelt echt veel tijd! Als kandidaten kunnen solliciteren via LinkedIn heb je direct hun profiel, foto, CV, link naar eventuele ander social media en eventueel referenties van gedeelde contacten.

Maar pas op! De stelregel in social media land is niet “geven en nemen”, maar “geven, geven, geven en misschien krijgen”. Dit betekent dat je vragen zult krijgen… Beantwoord ze… ALLEMAAL! Dat hoeft niet direct, maar probeer dit binnen 24 uur te doen. Een bedrijf laat op deze manier zien iedereen serieus te nemen, graag wil meedenken en een oplossing wil bieden. En dan niet verwijzen naar het “veel-gestelde-vragen-formulier” hè! Desnoods kopieer je het antwoord daarvan, maar blijf persoonlijk! Er wordt door Nederlandse bedrijven dus maar weinig gedaan aan het binden van potentiële medewerkers en al helemaal niet als ze geen actuele vacatures hebben. De Engelsen noemen dit Talent Pooling, maar op dit vlak hebben we nog een lange weg te gaan.